We zijn drie dagen op de camping in El Jadida gebleven. Hier hebben we naast het bezoeken van de stad met z’n Portugese wijk waaronder een grote Cisterne (ondergrondse gewelven waar regenwater in werd opgeslagen, bij de foto’s staat foutief ‘Citerne’) veel in de zon gezeten en gewandeld. Op de derde dag stroomde de camping vol met Nederlandse campers, de N.K.C. deed deze camping aan tijdens hun Marokko-reis. Hierdoor kwamen sommige al aanwezige campers nogal in de verdrukking. Onze Duitse vrienden werden geconfronteerd met een wel erg strak langs hun camper geparkeerd NKC-lid.

Oualidia

Na weer drie nachten El Jadida zijn we verder gereden, richting Essaouira. Omdat Rolf wist dat er een camperplaats moest zijn in Oualidia zijn we hier richting plage gereden. Daar vonden we inderdaad een prima plek aan een lagune, prachtig. Hier hebben we heerlijk over het strand gewandeld en hebben we kennis gemaakt met de Marokkaanse keuken. Op de camperplaats werden we constant gevraagd of we vis, soep, tagine, brood, groente enz. wilden kopen. Marokkanen op brommertjes reden werkelijk af en aan en bleven tot vervelens toe hun koopwaar aanbieden. Bij één van hen hebben we de eerste dag tagine (tahine) met vis en groente besteld. Deze werd keurig op het afgesproken tijdstip afgeleverd. Dit bleek een schot in de roos, we hebben heerlijk gegeten. Hiervoor waren we 90 DH (= iets meer als 8 euro) kwijt voor ons tweeën. De volgende avond zijn we met Ernst en Brigitte (camperaars welke we eerder in Moulay Bousselham ontmoet hebben) naar het dorp gelopen om daar te eten. Dit was een bijzondere ervaring! Naast het restaurant (nou ja, er stonden wat stoelen en tafels en je kon er wat te drinken bestellen) was rechts de slager en links de groenteman. Het menu samenstellen werkte als volgt: je gaat naar de slager en koopt stukken vlees waar je eventueel meteen gehakt van kunt laten draaien. Vervolgens ga je naar de groenteman en koop je paprika, tomaten en uien. Het vlees en de groente geef je aan de ‘kok’ en deze gaat ermee aan de slag. Alles wordt op een houtskoolvuurtje gebakken. Ook koop je nog wat brood bij één van de broodverkoopsters op straat en na een tijdje schept de kok het vlees met de groente op een gezamenlijk bord en kun je gaan eten. Er werd ons zelfs nog een vork aangeboden, maar eigenlijk eet je gewoon met je vingers. Achteraf bedenk je pas dat je vlees koopt wat waarschijnlijk al de hele dag in de buitenlucht op de toonbank bij de slager ligt en ja, vliegen zit er ook natuurlijk. Handen wassen heb ik zowel de kok als de slager niet zien doen. Dat we de nacht zonder buikloop zijn doorgekomen is eigenlijk een wonder.

Comments Off on El Jadida en Oualidia

Na twee dagen op camping Flamants Loisirs zijn we naar Salé bij Rabat gegaan. Omdat er zowel in Sale als Rabat geen campings (meer) zijn hebben we hier op een parkeerplaats gestaan vlak bij zee met zicht op de Medina van Rabat. Overal waar je in Marokko stopt komen er al snel mensen op je af die je ‘helpen’ met parkeren. Ook hier in Salé was dat het geval. Deze arme sloebers blijven de hele dag en ook ‘s-nachts de camper bewaken. Uiteraard willen ze er wel voor betaald worden. In Salé vroegen ze 50 DH (4,50 euro) voor 24 uur en ze willen ook allemaal bier, wijn, koffie en balpennen! Deze mannen beloven je van alles maar hebben geen enkel recht. Zo werden we de tweede nacht door de politie weg gestuurd van de plaats waar onze parkeerwachten ons hadden neergezet. In konvooi (zeven campers) reden vervolgens naar een andere plaats waar we ook weer ongewenst waren. Zo werden we die avond tot drie keer toe weggestuurd en onze ‘bewakers’ waren tenslotte ten einde raad. Uiteindelijk zijn we die avond terecht gekomen op de weg naast het parkeerterrein van Marjane (supermarkt). Deze supermarkt wilden wel dat we boodschappen bij ze deden maar overnachten op hun grote, lege parkeerplaats mochten we niet.

Zowel het bezoek aan Salé als aan Rabat was echter erg leuk en we hebben veel gezien en meegemaakt. O.a. met een roeibootje overgezet worden van Salé naar Rabat (kosten: 2 DH p.p., dat is 18 cent) en met z’n zessen (!) in een oude, gammele Mercedes Benz Taxi naar het paleis van koning Hassan II. Dit paleis is prachtig maar m.i. overdadig groot. Vooral als je bedenkt dat Hassan II in een super de luxe paleis woont en z’n onderdanen veelal straatarm zijn. Maar voor de Marokkanen is de koning heilig en zal je er geen kwaad woord over horen.

Na twee dagen  Rabat/Salé zijn we 200 km zuidelijker gereden en staan nu op camping Internationaal in El Jadida. Vandaag, zaterdag 5 februari, gaan we El Jadida bekijken. Zoals je op de foto’s kon zien (warme jassen aan) was het tot nu toe redelijk zonnig maar niet warm. Sinds gisteren is het een stuk warmer, ‘korte broeken weer’.

Comments Off on Rabat en Salé

Op dinsdag, na twee dagen camping El Pino, hebben we in Málaga onze LPG-tank gevuld en zijn we naar een camperplaats in Alhaurin de la Torre gegaan, zo’n 10 km onder Málaga. De volgende dag door de bergen naar Marbella getoerd. Na twee dagen op camping Cabopino te hebben gestaan zijn we tenslotte naar Algeciras gereden waar we via afslag 112 in Palmones kwamen. Veel camperaars die naar Marokko gaan verzamelen zich hier op de parkeerplaats bij de Lidl.

Nadat we Rolf en Györgyi de volgende dag op deze plaats hebben ontmoet zijn we samen op zondag 30 januari om 9:00 overgestoken naar Marokko. De tickets voor de overtocht hebben we hier gekocht bij een agent in de buurt van de Lidl, de prijs voor Algeciras – Tanger v.v. met rederij Balearia bedroeg 180,- Euro. Dit viel ons mee en bleek later inderdaad niet duur, Nederlanders die in de haven geboekt hadden betaalden 268,- Euro voor de (kortere) retour Algeciras – Ceuta!

De overtocht verliep probleemloos. Nadat we waren ingescheept konden we de eerste douaneformaliteiten (witte formulier met persoonsgegevens inleveren en douanenummer in paspoort verkrijgen) al aan boord doen. Vervolgens kwamen we nadat we de ferry verlaten hadden bij de grenspost in de nieuw aangelegde ferryhaven in Marokko. Hier werden we opgewacht door de douane welke de groene voertuigdocumenten innamen en na verloop van tijd weer ingevuld terug gaven. Omdat we voor het eerst in Marokko waren moesten we nog even bij de Police langs om ons paspoort opnieuw te laten controleren en konden we verder rijden. Bij de uitgang van het douaneterrein werd tenslotte het groene voertuigdocument gecontroleerd en we waren ‘binnen’. Alle functionarissen waar we mee te maken hadden waren bijzonder vriendelijk en behulpzaam, echt prima en veel sneller en soepeler dan verwacht!

Om te ‘acclimatiseren’ zijn we deze dag naar Asilah gereden zo’n 30 km onder Tanger. Hier hebben we, na Asilah bekeken te hebben, overnacht op een bewaakte parkeerplaats welke als camperplek dienst doet. Hiervoor betaalden we 30 Dirham (Euro 2,75). Ook tanken in Marokko is een feest, de Diesel kost er 7,3 Dirham (MAD) per Liter (zo’n 70 cent).

De volgende dag zijn we naar Larach gereden, zo’n 40 km zuidelijker aan de kust. Tijdens de wandeling door deze stad hebben we onze eerste indrukken van het Marokkaanse leven opgedaan. We zijn in een compleet andere wereld binnengestapt en vallen van de ene verbazing in de andere.

Na ons bezoek aan deze stad zijn we naar Moulay Bousselham gegaan. Hier staan we op camping ‘Flamants Loisirs’, waar we waarschijnlijk twee dagen zullen blijven. Vandaag was het voor het eerst weer een redelijke zonnige dag, komende dagen zal het volgens het weerbericht beter worden. Er is de afgelopen weken veel regen gevallen in Marokko, we zien overal veel water langs de kant van de weg en op de landerijen.

Comments Off on Marokko, overtocht en eerste indrukken.

Bij Brigitte op de camperplaats Ramonete zijn we inderdaad vier dagen gebleven. We hebben hier onze was laten wassen (service van Brigitte) en hebben er door de de Rambla (droge rivierbedding) gewandeld. Deze plaats ligt in een kassengebied waar o.a. tomaten, komkommers, paprika’s enz. geteeld worden. Net als vorige keer dat we hier waren, verbazen we ons over de enorme rotzooi die de Spanjaarden er van maken. Her en der staan half gesloopte (plastic) kassen en overal vind je het plastic afval (folie, buizen e.d) van deze kassen.

Op woensdag de 19e zijn we naar Almerimar gereden. Daar vonden we de beoogde camperplaats in de haven. Het leek een prima plaats met water, stroom en je kon er gebruik maken van de faciliteiten van de jachthaven. Toch zijn we er niet gebleven omdat het een nogal winderige plaats bleek te zijn. Tijdens onze vorige reis naar Spanje  hebben we een paar kilometer verderop op een ‘vrije’ camperplek in Guardias Viejas gestaan. Deze bleek er nog steeds te zijn en daar zijn we drie dagen blijven ‘hangen’.

Omdat het weer na drie dagen een stuk minder werd, tot nu toe hebben we steeds prima zonnig weer gehad, zijn we naar Nerja gereden waar we één nacht op de grote parkeerplaats van de stad hebben overnacht. Hier stonden zeker een stuk of tien campers, ook al waren er geen faciliteiten. Nerja bleek een leuk stadje met als bezienswaardigheid het balkon van Europa. Het weer was inmiddels vrij slecht geworden, koud en een beetje regen. Omdat het ook tijd werd de camper te ‘servicen’ zijn we de volgende dag naar camping el Pino bij Torrox gereden. Deze camping ligt op 40km afstand van Málaga waar we over een paar dagen onze LPG-tank gaan vullen. Daarna rijden we door richting Algaciras waar we begin februari de oversteek naar Marokko hopen te maken.

Comments Off on Van Ramonete naar Málaga

Denia bleek inderdaad een prima camperplaats te hebben. We zijn er vier dagen gebleven. Hier hebben we Rolf en Györgyi uit Bochum ontmoet, zij gaan ook voor de eerste keer naar Marokko. Hun plan is om er één maand te blijven. We hebben afgesproken om elkaar eind januari in Algeciras te treffen en dan gezamenlijk naar Marokko te gaan.

Bijgaande foto is een kunstwerk dat op een rotonde staat in zo’n typische nieuwbouwwijk met alleen maar (in deze tijd van het jaar, lege) appartementen. Ik weet de Spaanse naam van het kunstwerk niet, maar voor ons was dit het ‘Takkewijf’.

Van Denia zijn we naar Torrevieja gereden. We hoorde dat je hier achter de supermarkt Mercadona kunt staan. Na een tijdje gezocht te hebben en we al bijna de hoop opgegeven hadden het te vinden, zagen we de bedoelde plaats bij de afslag naar playa Flamenca. Er stonden meer dan 20 campers, waaronder Nederlandse, Duitse, Zweedse en Engelse camperaars. Zoals meestal op dit soort plaatsen hadden we al snel contact met verschillende aardige mensen waaronder, zoals hij zichzelf noemde, ‘de rustende jager’ voormalig eigenaar van het gelijknamige hotel in Eext (Dr.) en een Duits echtpaar uit Elten, bijna onze buren dus.

Na zaterdagochtend de markt bezocht te hebben zijn we naar Cartagena gereden. We hadden ons voorgenomen deze stad, bekend om z’n rijke Romeinse historie, te bekijken. Hiervoor hebben we onze camper op een parkeerplaats buiten het centrum gezet en zijn met de scooter de stad in gegaan. Overal aan gedacht, behalve aan een fototoestel……. Met m’n telefoon nog wel een paar foto’s gemaakt, maar dat blijft behelpen. Op deze foto zit Toos op een bankje in de Calle de Carmen naast Carmen.

Omdat we niet (als enige camper) op de parkeerplaats wilden blijven overnachten zijn we om 5 uur nog naar de camperplaats van Brigitte & Sascha Sprem in Ramonete (bij Puntas de Calnegre) gereden, zo’n 50 km onder Cartagena. Hier zullen we naar verwachting een dag of vier blijven. Onze volgende doel is Almerimar ruim 200 km verderop en alweer een stuk dichter bij Algaciras, waar we de oversteek naar Marokko willen maken.

Comments Off on Van Valencia naar Calnegre

Volgens plan zijn we op 2 januari van Vilanova naar Peniscola gereden. Nadat we drie nachten in op de (gezellige) camperplek Las Moreras in Peniscola stonden zijn we doorgereden naar een camping in Moncofar. Hier hebben we onze was gedaan en de camper opgeruimd, kortom een nuttige stop.

Op zes januari, Drie Koningen (een nationale feestdag in Spanje), zijn we naar Valencia gereden. Hier hebben we onze camper op de bewaakte parkeerplaats ‘Ficoval’ gezet welke op loopafstand van het centrum lag. Als echte toeristen hebben we een tour door de stad gemaakt met zo’n open dubbeldeks bus. Het voordeel hiervan is wel dat je de meest interessante plekken van de stad te zien krijgt, alleen foto’s maken gaat minder goed vanuit zo’n bus (klik op de foto om ze te bekijken). Valencia is een grote, ruim opgezette, stad met zowel veel historische gebouwen als ook zeer moderne architectuur.

Na overnacht te hebben op de parkeerplaats zijn we op 8 januari (iedereen bedankt voor de felicitaties vanwege m’n verjaardag!) naar Denia gereden. Hier, op zo’n 12km van de stad, is een nieuwe camperplek gemaakt waar we een aantal dagen zullen blijven.

Comments Off on Valencia

Om 12:00 werd er, zoals verwacht, vrijwel geen vuurwerk afgestoken. Vanaf de hoger gelegen camping konden we over Vilanova kijken en zagen slechts een paar vuurpijlen. Dankzij Sjoerd Meelhuysen weten we inmiddels hoe het zit. Sjoerd schreef:

‘Voor het vuurwerk moet je wachten tot maart dan wordt het feest van het vuur, Fallas gevierd. Dit gebeurd in de week van ‘Semaina Santas’ de heiligen week. In bijna elke plaats wordt dit feest gevierd met grote imponerende processies met huizenhoge afbeeldingen van heiligen. Vuurwerk is een culturele traditie die bijv. in Valencia in handen is van professionele organisaties (2 vuurwerkfabrieken van concurrerende broers). Overdag het knalvuurwerk en s-avonds het siervuurwerk.

Bedankt voor je uitleg Sjoerd!

Morgen gaan we op weg naar Valencia met een tussenstop in Peniscola ongeveer 175 km verderop.

Comments Off on Jaarwisseling, vervolg…..

We zijn sinds gisteren in Spanje, in Vilanova i la Geltrú om precies te zijn. We staan hier op camping Vilanova Park. Vandaag zijn we naar het centrum van Vilanova gewandeld, zo’n 3,5 km vanaf de camping. Toen we over de Ramblas liepen realiseerde ik me dat dit al de 2e keer is dat we oud en nieuw doorbrengen in Spanje. Wat het meest opvalt is het compleet afwezig zijn van vuurwerk. We zijn benieuwd hoe het straks om 24:00 zal gaan, vorige keer gebeurde er helemaal niets…….

Comments Off on Jaarwisseling in Spanje

Gisteren zijn we van Latour bas Elne naar Argeles sur Mer gereden, een afstand van 15 km. We reden hier naar toe om LPG te tanken. Nadat dit hier wel probleemloos lukte zijn we blijven ‘hangen’ op een camping welke in de winter gebruikt wordt als camperplaats. Prima oplossing! Het is hier heerlijk weer, zonnig en een graad of 12, voelt als lente….

Morgen gaan we dan toch eindelijk de Pyreneeën over, op weg naar Valencia. Deze afstand (ruim 500 km) rijden we niet in één keer, wel willen we, net als in Frankrijk, ook in Spanje geen tolwegen rijden. Dit gaat natuurlijk en stuk minder snel maar is wel veel leuker om te rijden.

We wensen jullie een fijne jaarwisseling en een gelukkig nieuwjaar!

Comments Off on De zon…….

Zondagochtend 19 december, de geplande vertrek dag, worden we wakker en er ligt een dik pak sneeuw is. Tja, wat nu? Steeds geroepen dat, als er een pak sneeuw ligt, we ons vertrek wel een dag of meer uitstellen. Maar ja, alles is al ingepakt en we zitten min of meer in een leeg huis…… Na veel wikken en wegen zijn we om 13:00 toch maar vertrokken.

We rijden via Venlo Duitsland binnen maar bij Mönchengladbach staan we al weer stil, het sneeuwt hard en doorrijden heeft geen zin in. Gelukkig is Duitsland rijk aan Stellplätzen, dus ook hier is er één. Op weg naar deze plek komen we langs een parkeerplaats onder een viaduct van A61. Prima plaats we staan er droog, rustig en toch vlak bij de stad. Wel een beetje vreemd zo onder zo’n brug, een beetje luxe clochards eigenlijk……

De volgende dag, ondanks de drukte op de (gladde) wegen toch maar op weg. We rijden vrij probleemloos via de A61 en A48/A1 via Trier en Luxemburg naar Pont-a-Mousson, waar we een prima camperplek vinden. Bij aankomst ligt er erg veel sneeuw maar de dooi is ingevallen en na een dag is de meeste sneeuw al weer verdwenen.

Na 2 nachten vertrekken we op woensdagochtend naar een camperplaats in Digoin, ergens tussen Dijon en Clermont-Ferrand. Na hier overnacht te hebben rijden we de volgende dag naar Millau, de plaats waar dat enorme viaduct (A75) overheen gaat. Hier blijven we weer een dag. Het is er koud en het sneeuwt licht.

Op zaterdag 1e kerstdag rijden we naar de Middellandse zee waar we parkeren op de camperplaats van Port de Gruissan. Het is er zonnig en droog maar er waait een ijskoude NW-wind. Kortom, niet het weer waar we aan dachten toen we naar het zuiden reden. Schrale troost is dat het in heel Europa erg koud is.

Zondag 2e kerstdag gaan we op zoek naar en LPG-pomp want onze LPG-fles is alweer leeg. Na een poging of vijf zijn we er maar mee gestopt, de één was er niet, de volgende gesloten, enz. Gelukkig hebben we nog een reserve gasfles. We rijden door naar een camping in Latour bas Elne. Hier blijven we weer twee nachten. Morgen gaan we weer verder want ook al is het in Spanje niet veel beter het is er in ieder geval wel een paar graden warmer en de vooruitzichten zijn goed. We gaan dus maar snel de Pyreneeën over…………

Comments Off on We zijn onderweg