Op woensdag 9 mei vertrok onze ferry (Marko Polo van Kroatische rederij Jadrolinija) redelijk op tijd uit Bari. Terwijl het schip de haven uit voer werden we uitgeleide gedaan door een enorm vuurwerk. Dit was prachtig te zien vanaf het hoge achterdek, we waren maar even zo ijdel om te denken dat ze ons hiermee “uitzwaaiden”.
De volgende ochtend om 7.30 uur stonden we in Dubrovnik op de kade en waren we in Kroatië. Na even wat onwennig rond gereden en wat levensmiddelen ingeslagen te hebben zijn we op zoek gegaan naar een camping. Deze vonden we gelukkig redelijk snel en konden we wat slaap inhalen die we de afgelopen nacht hadden gemist. Op de camping stonden we naast een Amerikaan die met z’n camper “Europa deed”. Hij gaf ons allerlei nuttige info over Dubrovnik en vertelde enthousiast over Mostar waar hij een paar dagen daarvoor geweest was en de aardige moslims die hij daar had getroffen. Ik had van m’n broer ook al begrepen dat we zeker ook naar Mostar moeten gaan dus hadden we dat al in de planning.
Dubrovnik
De volgende dag zijn we met de bus naar Dubrovnik Grad (oude stad) gegaan. Als je zo met een camper onderweg bent is het iedere keer weer goed om te zien dat het openbaar vervoer vrijwel altijd prima geregeld is. Voor 8 Kuna (iets meer als een Euro) per persoon bracht deze bus ons naar de oude stad. We hadden natuurlijk al van veel mensen gehoord dat Dubrovnik’s de moeite waard was, maar we waren in dit geval echt onder de indruk. Wat een prachtige stad. Na eerst een tijdje door de stad en de haven gewandeld te hebben zijn we de tocht over de stadsmuren gaan doen. Dit was werkelijk adembenemend mooi. De stad is na de oorlog schitterend gerestaureerd. Tijdens de wandeling over de stadsmuren zag je bijna alleen maar nieuwe dakpannen. Zo werd duidelijk hoe heftig het er aan toe gegaan was tijdens de oorlog van 1992 tot 1995. In de stad was een tentoonstelling ingericht waarin je de foto’s van de verwoestingen kon zien. Ook hingen er foto’s van alle slachtoffers van de oorlog, erg indrukwekkend om te zien.
Mostar
Na een paar dagen Dubrovnik zijn we naar Mostar in Bosnië Herzegovina gereden. In Blagaj, een plaats op 10 km van deze stad, hebben we overnacht op een nieuwe camping waaraan nog wel het een en ander moest gebeuren maar waar we prima hebben gestaan. ‘s-Avonds hebben we, zoals ons was aangeraden, de brug in Mostar bekeken. Dit was inderdaad zeer de moeite waard maar omdat we de stad ook bij dag wilden zien zijn we de volgende dag terug gefietst. Hier waren de sporen van de oorlog nog duidelijker te zien dan dat we tot nu toe in Kroatië gezien hadden, veel beschadigde woonhuizen en gebouwen. Tijdens onze reis van Mostar naar Trogir zouden we nog veel meer van deze ellende te zien krijgen.
Trogir
Dit is een aardige plaats aan de kust een stukje boven Split waar we 2 dagen geweest zijn. Ook hier hebben we oude stad bekeken en verder wat op de camping geluierd en in de omgeving gewandeld.
Sibenik
Na twee dagen Trogir zijn we een klein stukje verder langs de mooie kustweg omhoog gereden tot Sibenik. Hier hebben we een bezoek gebracht aan het Kasteel wat mooi gerestaureerd was en waar je een prima uitzicht over de stad had. Verder is deze stad bekend om de nabij gelegen watervallen van Krka.
Plitvice
Van Sibenik zijn we het binnenland ingereden. Via Knin en Gracac kwamen we in Korenica. Hier hebben we op een camperplaats (de 1e die we in Kroatië gevonden hebben) bij een restaurant overnacht. De volgende dag zijn we de laatste 15 km naar Plitvicka Jezera (Nationaal park) gereden en hebben we de hele dag in dit schitterende natuurgebied met z’n velen meren en watervallen rond gewandeld. ‘s-Avonds zijn we weer terug naar Korenica gereden om weer op de camperplaats te overnachten.
Postojna
Van Korenica zijn we via Otocac, Senj en Rijeka naar Postojna in Slovenië gereden. Hier hebben we op een camperplaats 12 km van Postojna overnacht. Deze plek hadden we in ons camperplaatsenboek (Bordbuch van Reisemobil) gevonden. Op de foto zag het er veelbelovend uit, maar bleek nog niet helemaal (lees: helemaal niet) af te zijn. De eigenaar was echter ontzettend vriendelijk en behulpzaam zodat we er prima overnacht hebben.
De volgende dag hebben we de grotten van Postojna (Postonjska Jama) bezocht. Deze druipsteengrotten behoren tot de grootste en mooiste van Europa, aldus de folder. Het bezoek aan deze grotten is inderdaad de moeite waard maar komt nogal massaal over. Na aanschaf van een toegangskaartje van 18 Euro wordt je als bezoeker in anderhalf uur door de grotten “gejaagd” te beginnen met een treinreis van 2 km, een wandeling van 1 km en weer met het treintje terug. Jaarlijks komen er meer dan 500.000 bezoekers naar deze grotten en dus moet e.e.a. wel goed gestroomlijnd zijn.
Na het bezoek aan de grotten zijn we via Ljubljana en de steile (17%) Loiblepas naar Oostenrijk gereden. We zijn blij dat we via de Balkan teruggereisd zijn, hierdoor hebben we ons idee over dit deel van Europa bij kunnen stellen. Kroatië is een prima vakantieland en er is veel te zien. De mensen die we er ontmoet hebben waren erg vriendelijk en behulpzaam. Ook bleken ze vaak Engels te spreken wat het taalprobleem oploste. Indrukwekkend waren de stille getuigen van de recente oorlog, kapot geschoten huizen welke verlaten in het land stonden en de vele gerestaureerde monumenten zoals Dubrovnik en Mostar.
Zweden’s hoofdstad is een grote, ruim opgezette stad welke is verspreid over zes eilanden. We zijn er drie dagen geweest en hebben hoofdzakelijk het oude gedeelte (Gamle Stan) bekeken. De camperplaats lag op het eiland Langholmen, centraal in de stad. Met hulp van de beheerder van deze camperplaats hebben we hier onze overtocht (ferry, 16 uur varen) naar Tallinn in Estland geregeld. Verder hebben we deze dagen gebruikt om (eindelijk) weer eens in de zon te zitten en bij de te komen van het vele rijden: 3000 km sinds ons vertrek uit Nederland op 1 juli.
